0346 - 833 209

Azie: Algemene informatie over het continent Latijns Amerika: vrijwilligerswerk en stage

Americas / Latijns Amerika

 

Latijns-Amerika is een regio op het Amerikaanse continent waar Romaanse talen worden gesproken. Het omvat ruwweg Midden- en Zuid-Amerika. Latijns-Amerika wordt normaliter onderscheiden van Anglo-Amerika, een regio op het Amerikaanse continent waar Engels wordt gesproken.

Als Latijns-Amerika taalkundig wordt gedefinieerd wordt doorgaans het deel van Amerika bedoeld dat een Romaanse taal (Spaans, Portugees en Frans) als voertaal heeft. Overigens worden naast deze Romaanse talen ook vaak Indiaanse talen gesproken. Latijns-Amerika omvat in ieder geval de volgende landen en gebieden:

Argentinië, Bolivia, Brazilië, Chili, Colombia, Costa Rica, Cuba, Dominicaanse Republiek, Ecuador, El Salvador, Guadeloupe, Frans-Guayana, Guatemala, Haïti, Honduras, Martinique, Mexico, Nicaragua, Panama, Paraquay, Peru, Puerto Rico, Saint-Barthélemy, Sint-Maarten, Uruguay en Venezuela.

 

Bevolking

De bevolking van Latijns-Amerika is een mix van vele verschillende bevolkingsgroepen. De inheemse inwoners worden wel Indianen genoemd, en vormen in landen als Guatemala en Bolivia nog een meerderheid van de bevolking. In Cuba en de Dominicaanse Republiek daarentegen zijn nog nauwelijks personen die zich (puur) indiaans kunnen noemen. Na de verovering werd Latijns-Amerika gekoloniseerd door Spanjaarden en Portugezen, van wie de afstammelingen bekendstaan als criollos.

Vanaf de 16e eeuw werden er bovendien zwarte slaven uit Afrika overgebracht, die ook hun bijdrage hebben geleverd aan de bevolkingsopbouw. Verreweg het grootste deel van de Latijns-Amerikaanse bevolking is echter mesties, dat wil zeggen indiaans en Europees, of een andere mengvorm. Vanaf de 19e eeuw zijn nieuwe groepen emigranten naar Latijns-Amerika gekomen; Aziaten hebben zich gevestigd in de landen aan de Pacifische kust, Italianen zijn gemigreerd naar Zuidelijk Zuid-Amerika, personen uit het Midden-Oosten over het hele continent en Duitsers naar de binnenlanden.

90% van de Latijns-Amerikanen is rooms-katholiek, en het Latijns-Amerikaanse katholicisme kent op sommige punten duidelijk indiaanse invloeden. Een paar procent van de bevolking is protestants, maar dit aantal neemt snel toe, voornamelijk in Centraal-Amerika. Verder belijden indianen over het hele gebied nog hun oorspronkelijke natuurgodsdiensten, terwijl Afrikaanse slaven ook traditionele Afrikaanse religies hebben meegebracht.

Spaans wordt door 300 miljoen Latijns-Amerikanen gesproken en is daarmee de grootste taal in Latijns-Amerika. De 200 miljoen inwoners van Brazilië spreken Portugees en in de (voormalige) Franse koloniën wordt door ongeveer 7 miljoen mensen Frans gesproken. Verder spreken een paar miljoen mensen Engels. Indiaanse talen worden nog over heel Latijns-Amerika gesproken, en door een groter deel van de bevolking dan in Noord-Amerika. Veel gesproken indiaanse talen zijn Quechua (13 miljoen), Guaraní (6 miljoen), Aymara (1,6 miljoen) en Nahuatl (1,5 miljoen).

 

Religies

Net als in de rest van de katholieke wereld is Maria in Latijns-Amerika een belangrijke heilige, die optreedt als beschermheilige voor steden en landen. Zij doet dit echter zelden onder de naam “Maria”, maar meestal onder een speciale titel. Haar verschijningsvorm is vaak per land verschillend. De verschillende Maria’s konden ontstaan doordat Maria met het rooms-katholieke geloof door de Spanjaarden naar Latijns-Amerika werd gebracht, waar het in korte tijd de religie van de inheemse bevolking werd. Die bevolking nam eigen gebruiken en tradities over in hun geloof, waardoor ook de figuur van Maria op verschillende plaatsen anders werd voorgesteld. Zo wordt zij in Mexico als een indiaanse vrouw voorgesteld, die meer indiaanse dan katholieke symbolen draagt.

 

Klimaatinformatie Latijns Amerika

Zuid-Amerika, het continent dat ten zuiden van Panama begint, wordt door een aantal zeer belangrijke factoren beïnvloed. Allereerst is er de Amazonerivier en het daar omheen liggende Amazonegebied. Vanaf de Atlantische Oceaan tot aan de bergen in Peru en Colombia zorgt deze rivier voor een tropisch regenwoudklimaat met hoge temperaturen, relatief veel regen en soms ondoordringbare stukken natuur voor zover het nog niet door mens en machine vernield is. Het Amazonegebied wordt als de longen van de Aarde gezien en niet voor niets stelt men dat indien dit gebied ernstig aangetast is dit van invloed is op het klimaat op de hele wereld. Veel wetenschappers stellen nu al dat het evenwicht tussen de CO2 uitstoot en de hoeveelheid zuiverende bossen al dermate verstoord is dat de verstoring van het klimaat als gevolg van menselijk handelen onomstotelijk bewezen en inmiddels onomkeerbaar is.

Een andere factor die bepalend is voor het klimaat van Zuid-Amerika zijn de golfstromen. Aan de westelijke kant heb je de Peru stroom (Humboldt-stroom) die relatief koel zeewater in de richting van Zuid-Amerika stuurt. Bij een verstoring van deze golfstroom waardoor relatief warm water terugstroomt richting het continent spreekt men van El Niño, een effect dat eens in de 3 tot 7 jaar voorkomt en van invloed is op het klimaat in grote delen van de wereld. Als gevolg van El Niño worden er vaak weersextremen geregistreerd met enorme droogte of juist periodes met veel regenval. Aan de oostelijke kant van het continent heb je voor een groot deel te maken met een warme stroom uit oostelijke richting die simpelweg de Braziliaanse stroom heet bij Brazilië en meer noordwaarts de Zuid-Equatoriale Stroom. Deze golfstroom zorgt voor warm en relatief vochtig weer in deze regio’s. In het zuidwesten is er een koele golfstroom dat koel zeewater langs de zuidelijke punt van Zuid-Amerika in noordelijke richting langs de kust brengt. Deze Kaap-Hoornstroom zorgt voor lagere temperaturen én droger weer in deze regionen waar je landen als Argentinië en Uruguay vindt.

Een laatste bepalende factor voor het klimaat op het continent Zuid-Amerika is het Andesgebergte. Deze bergketen van maar liefst zevenduizend kilometer lang zorgt ervoor dat de Grote Oceaan vrijwel geen invloed uit kan oefenen op grote delen van Zuid-Amerika omdat het als een buffer optreedt tegen kou en regen. Ook beschermt het een groot deel van de westelijke kusten tegen invloeden vanuit de tropische regenwouden. de Andes is een soort van natuurlijke afscheiding tussen de westkust en de rest van Zuid-Amerika en heeft, zeker op grotere hoogtes, een heel eigen klimaat dat relatief koel en droog is. Uitzondering is het langgerekte land Chili dat  voor Zuid-Amerikaanse begrippen niet alleen erg koel is, maar ook te maken heeft met vrij veel neerslag. De natste gebieden hebben enkele duizenden millimeters neerslag per jaar te verwerken.

 

Bron: Wikipedia en klimaatinfo.nl